مسائل زمان بندی یکی از مهمترین مسائل دنیای امروز می باشند که تاثیر شگرفی در افزایش بهره وری سیستم های تولیدی و خدماتی دارند. زمان بندی در عمل به معنای تخصیص منابع محدود به فعالیت هایی است که به آن منبع نیاز دارند و در واقع نوعی فعالیت تصمیم گیری است که با هدف بهینه سازی یک و یا چند معیار انجام می گیرد. باید به این نکته توجه داشت که در دنیای رقابتی کنونی، برای موسسه ها، داشتن بهترین توالی انجام عملیات و زمان بندی مناسب فعالیت ها یک نیاز اساسی به منظور بقاء تعریف می شود و به عنوان یک فرآیند تصمیم گیری، مبنای کار بسیاری از صنایع تولیدی و خدماتی محسوب می شود. به بیان بهتر، زمان بندی را می توان تخصیص منابع محدود در طول زمان به منظور اجرای مجموعه ای از وظایف تعریف کرد. در دنیای امروز، زمان همواره یک محدودیت اساسی بوده است. بنابراین، زمان بندی صحیح فعالیت ها به منظور حداقل کردن این منبع با توجه به هزینه های تولیدی و خدماتی در واحد زمان، امری ضروری به نظر می رسد.
با پیشرفت علم و به دنبال آن توسعه و شکوفایی صنایع تولیدی و خدماتی، نقش منابع و نحوه تخصیص آن ها از اهمیت دو چندانی
برخوردار شده است. امروزه منابع در دسترس مانند نیروی انسانی، ماشین آلات، مواد اولیه و … به عنوان منابع بحرانی در تولید و فعالیت های خدماتی در نظر گرفته می شوند و زمان بندی و تخصیص به موقع و مناسب این منابع منجر به ارتقاء کارایی، بهره وری و در نهایت سودآوری بیشتر می شود. از آنجا که خواستگاه بسیاری از مسائل زمان بندی و توالی عملیات محیط های صنعتی می باشد، در بیان بسیاری از مفاهیم زمان بندی از واژه های بکار رفته در صنعت استفاده می شود. به عنوان مثال، در مباحث زمان بندی و توالی عملیات از منابع با عنوان ماشین و از فعالیت ها با عنوان کار یاد می شود به نحوی که کارها اغلب بوسیله ماشین ها در ایستگاه های مختلف کاری با توالی مشخص پردازش می شوند.
در مسائل زمان بندی، هدف از یافتن توالی انجام کارها می تواند متفاوت باشد. تعدادی از اهداف مورد استفاده در مسائل زمان بندی عبارتند از : کمینه سازی بیشترین زمان تکمیل کارها، کمینه سازی مجموع زمان تکمیل کارها، کمینه سازی بیشترین زمان دیرکرد و کمینه سازی تعداد کارهایی که دیرکرد دارند. همچنین بر حسب شرایط حاکم بر محیط مورد مطالعه، محدودیت های گوناگونی در مسئله لحاظ می شود. تعدادی از محدودیت های حاکم بر مسائل زمان بندی عبارتند از : زمان های نصب وابسته به توالی ، محدودیت دسترسی به ماشین ها، زمان های دسترسی به کار، برش در کارها، خرابی ماشین ها و محدودیت در اندازه صف کارها که مورد آخر در سیستم های جریان کارگاهی می تواند لحاظ شود . در ابتدای فصل دوم، مسائل زمان بندی به تفکیک محیط های کارگاهی، محدودیت های پردازش و توابع هدف بصورت مختصر معرفی می شوند. یک مسئله زمان بندی بصورت یک مسئله بهینه سازی بیان می-شود که با توجه به محدودیت های موجود، به دنبال ارضاء کردن هدف (اهداف) مورد نظر می باشد.
در مباحث زمان بندی، بررسی مدل های تک ماشینه به علت سادگی و به دلیل اینکه حالت خاصی از سایر مدل ها می باشد از اهمیت بالایی برخوردار است. در مقابل، نظریه زمان بندی سه نوع اساسی از مدل های چند ماشینی را پوشش می دهد: سیستم های موازی، سیستم های جریان کارگاهی و سیستم های تولید کارگاهی. در سیستم ماشین های موازی همانند مدل های تک ماشینی، هر یک از کارها با انجام یک عملیات بر روی یکی از ماشین های موازی موجود پردازش می شوند اما در سیستم های جریان کارگاهی و ترکیبی ساختار مسائل پیچیده تر است.
در ادامه به تعریف مسئله مورد بحث این تحقیق و مفروضات آن پرداخته می شود. در پایان اهداف و ضرورت تحقیق بیان می شود.
***ممکن است هنگام انتقال از فایل اصلی به داخل سایت بعضی متون به هم بریزد یا بعضی نمادها و اشکال درج نشود ولی در فایل دانلودی همه چیز مرتب و کامل و با فرمت ورد موجود است***
متن کامل را می توانید دانلود نمائید
چون فقط تکه هایی از متن پایان نامه در این صفحه درج شده (به طور نمونه)
ولی در فایل دانلودی متن کامل پایان نامه
با فرمت ورد word که قابل ویرایش و کپی کردن می باشند
موجود است